یا علی ناامیدم از تو امید دعا دارم
مران از آستان خود که من تنها تو را دارم
تو فرقانی، تو یاسینی، تو طه یی، تو مولایی
تو از قلبم خبر داری که روحی مبتلا دارم
دعایم را اجابت کن، مریضت را طبابت کن
به را خود هدایت کن، خطا بی انتها دارم
من آن مجنون سرمستم که به عشق تو دل بستم
بگیر ای دلبر از دستم که حالی غم فزا دارم
تو آن مستور پیدایی که در جمعی و پنهانی
بیا ای یار رویایی ز هجر تو عزا دارم
از این مبحس رهایم کن به عشقت آشنایم کن
مرا از خود جدایم کن که از خود شکوه ها دارم
چنانم کن که سربازم، به پایت سر بیندازم
گهی سوزم گهی سازم بگویی تا رضا دارم
به جز عشق تو افسونگر در این دنیای بازیگر
چو عاشقها فقط بر سر هوای کربلا دارم 
